ve biter...

blog dünyasıyla tuğçe sayesinde tanıştım, ilk postum BJK armasıydı...

uzaktaydım, yazmak çok rahatlattı, kendim için yazdım, bu hiç değişmedi, hep kendim için yazdım

bu yüzdendir ki, çok açık oldum, sevincimi de, üzüntümü de, kızgınlığımı, nefretimi, kıskançlığımı..., yani insanı insan yapan bütün durumlarımı en açık şekilde yazdım hep

mecbur değildim, yazılarımı dört gözle bekleyen de yoktu

kendim için yazdım.

şimdi yine kendim için kapatıyorum bu sayfayı

kendimi kapatır gibi...

istemediklerime; bukadar içimi bilmesini, bukadar beni yorumlamasını, bukadar hayatımdan, fikrimden, duygumdan haberi olmasını istemediklerime kapatıyorum kendimi

yanlışlıkla çok sildim blogumu :)

bu sefer bilerek sildim, ENTFERNEN?

SIND SIE SICHER?

NEIN

aber doch...

kendinize çok iyi bakın, hayat kısa

hoşçakalın...

Rahşan